Dobrze przeprowadzona konserwacja i prawidłowe zimowanie maszyn rolniczych to jeden z najtańszych sposobów na ograniczenie kosztów w gospodarstwie. Zadbane ciągniki, siewniki, opryskiwacze czy kombajny nie tylko rzadziej się psują, ale także pracują wydajniej, pozwalając lepiej wykorzystać okno pogodowe i terminowo wykonać prace polowe. W produkcji roślinnej, gdzie o sukcesie często decydują dni, a nawet godziny, sprawność parku maszynowego staje się kluczowym elementem strategii gospodarstwa. Odpowiednie przygotowanie maszyn do zimy to inwestycja, która zwraca się już w pierwszych tygodniach kolejnego sezonu.
Znaczenie prawidłowej konserwacji w produkcji roślinnej
Dla rolnika prowadzącego produkcję roślinną maszyny są takim samym kapitałem, jak ziemia czy budynki. Każda awaria w sezonie siewów lub żniw może oznaczać wymierne straty plonu: opóźniony siew ozimin, niewykonany w terminie oprysk, zbyt późny zbiór rzepaku czy kukurydzy. Dlatego konserwacja nie powinna być traktowana jako przykry obowiązek, ale jako stały element technologii uprawy, podobnie jak nawożenie czy ochrona roślin.
Regularne zabiegi serwisowe oraz przemyślane zimowanie mają bezpośredni wpływ na:
- wydłużenie żywotności kluczowych podzespołów – szczególnie silników, przekładni, układów hydraulicznych i elementów roboczych maszyn uprawowych,
- stabilność terminów zabiegów agrotechnicznych, co przekłada się na wyrównane wschody i mniejsze porażenie chorobami,
- niższe zużycie paliwa dzięki zachowaniu sprawności technicznej ciągników i maszyn towarzyszących,
- bezpieczeństwo operatora i osób postronnych podczas pracy w polu i w gospodarstwie.
Dobrze przygotowana do zimy maszyna wiosną wymaga jedynie krótkiego przeglądu startowego: sprawdzenia poziomu płynów, ewentualnego doładowania akumulatora, przeglądu połączeń hydraulicznych i elektrycznych. Dzięki temu rolnik zyskuje pewność, że przy sprzyjającej pogodzie może w każdej chwili wyjechać w pole i rozpocząć uprawę przedsiewną, siew czy nawożenie.
W praktyce gospodarstw produkcji roślinnej szczególną uwagę warto poświęcić urządzeniom odpowiedzialnym za jakość zabiegów: siewnikom, opryskiwaczom, rozsiewaczom nawozów. Precyzja ich działania ma bezpośredni wpływ na obsadę roślin, równomierność nawożenia czy skuteczność ochrony chemicznej. Konserwacja tych maszyn po sezonie i ich właściwe zimowanie to sposób na uniknięcie kosztownych napraw w szczycie prac polowych.
Przygotowanie ciągników rolniczych do zimowania
Ciągnik to serce większości gospodarstw roślinnych. Od jego niezawodności zależy możliwość wykonania orki, uprawy przedsiewnej, siewu, nawożenia i licznych prac transportowych. Zimowanie ciągnika ma na celu ochronę newralgicznych układów: silnika, układu smarowania, paliwowego, chłodzenia, hydrauliki zewnętrznej i instalacji elektrycznej.
Przegląd i wymiana płynów eksploatacyjnych
Podstawowym krokiem jest ocena stanu oleju silnikowego, oleju w skrzyni biegów, mostach i układzie hydraulicznym. W wielu przypadkach opłaca się wymienić olej zaraz po zakończeniu sezonu, a nie dopiero wiosną. Zanieczyszczenia, sadza i produkty spalania pozostawione na kilka miesięcy w misce olejowej sprzyjają korozji wewnętrznych części silnika.
- Spuść zużyty olej po wcześniejszym rozgrzaniu silnika, gdy jest rzadszy i łatwiej wypływa.
- Wymień filtry oleju i paliwa, zwracając uwagę na czystość gniazd i uszczelnień.
- Sprawdź poziom oleju w skrzyni biegów i mostach, w razie potrzeby uzupełnij lub wymień zgodnie z zaleceniami producenta.
- Skontroluj stan płynu chłodniczego – jego właściwy dobór i stężenie zabezpiecza przed zamarznięciem oraz korozją układu chłodzenia, co ma ogromne znaczenie podczas mrozów.
W przypadku gospodarstw używających jednego ciągnika do większości prac, zaniedbanie wymiany płynów może zakończyć się awarią w krytycznym momencie, na przykład podczas wiosennego siewu jęczmienia jarego, kiedy okno pogodowe jest bardzo krótkie.
Układ paliwowy i przechowywanie oleju napędowego
Jednym z częstszych problemów zimą jest kondensacja pary wodnej w zbiorniku paliwa oraz rozwój mikroorganizmów w oleju napędowym. Aby temu zapobiec:
- przed zimą uzupełnij zbiornik paliwa w ciągniku niemal do pełna – ograniczy to powstawanie skroplin,
- zastosuj środek biobójczy do oleju napędowego, szczególnie przy dłuższym magazynowaniu,
- regularnie opróżniaj odstojnik wody z filtra paliwa, aby woda nie dostała się do wtryskiwaczy,
- w gospodarstwie trzymaj olej napędowy w zamkniętych, czystych zbiornikach, najlepiej w zadaszonym miejscu, z dala od bezpośredniego słońca i opadów.
Niskiej jakości paliwo i brak dbałości o układ paliwowy często prowadzą do kosztownych napraw pomp wtryskowych i wtryskiwaczy, co w starszych ciągnikach może wręcz przewyższać ich wartość rynkową.
Akumulator i instalacja elektryczna
Sprawny akumulator to warunek uruchomienia silnika w niskich temperaturach. Podczas przygotowania do zimy należy:
- sprawdzić poziom naładowania i w razie potrzeby doładować prostownikiem,
- skontrolować stan klem, oczyścić je z nalotu i zabezpieczyć wazeliną techniczną,
- w starszych maszynach, gdzie ciągnik zimą nie będzie używany, rozważyć odłączenie akumulatora lub przechowywanie go w suchym, chłodnym, ale niezamarzającym pomieszczeniu.
Równocześnie warto skontrolować stan instalacji elektrycznej: przewodów, złączy, włączników. Zimowa wilgoć sprzyja korozji styków, dlatego newralgiczne złącza można zabezpieczyć specjalnymi preparatami do elektroniki. Sprawne oświetlenie robocze ma ogromne znaczenie zwłaszcza podczas wczesnowiosennych i późnojesiennych prac polowych.
Czyszczenie, zabezpieczanie i miejsce postoju
Dokładne umycie ciągnika po sezonie i usunięcie resztek ziemi, słomy oraz pyłu to nie tylko estetyka. Zalegające zabrudzenia zatrzymują wilgoć, co przyspiesza korozję, a w miejscach z nagromadzonym olejem i kurzem tłumi ewentualne wycieki. Po umyciu należy pozwolić ciągnikowi dokładnie wyschnąć, a następnie:
- zabezpieczyć ruchome części smarem, w tym sworznie, przeguby i punkty smarne układu kierowniczego,
- posmarować cienką warstwą środka antykorozyjnego narażone powierzchnie metalowe,
- skontrolować stan ogumienia, wyregulować ciśnienie i w miarę możliwości ustawić ciągnik tak, aby obciążenie na opony było rozłożone równomiernie.
Najlepszym miejscem na zimowanie ciągnika jest suchy, przewiewny budynek gospodarczy, chroniący zarówno przed mrozem, jak i silnym słońcem. Długotrwała ekspozycja na warunki atmosferyczne przyspiesza degradację lakieru, pękanie opon oraz niszczenie elementów gumowych i plastikowych.
Zimowanie maszyn uprawowych, siewników, opryskiwaczy i sprzętu do zbioru
W produkcji roślinnej poza ciągnikiem największe znaczenie dla jakości prac mają maszyny uprawowe, siewniki, rozsiewacze, opryskiwacze i sprzęt do zbioru. Każda z tych grup wymaga innych działań konserwacyjnych, ale wspólnym mianownikiem jest dokładne oczyszczenie, ocena zużycia części roboczych i odpowiednie zabezpieczenie przed korozją.
Maszyny uprawowe: pługi, agregaty, brony, kultywatory
Maszyny uprawowe pracują w bezpośrednim kontakcie z glebą, dlatego ich elementy robocze są szczególnie narażone na ścieranie i korozję. Po zakończeniu sezonu należy:
- dokładnie oczyścić maszyny z gleby, resztek roślinnych i nawozów mineralnych, które przyspieszają korozję,
- skontrolować stan lemieszy, dłut, redlic, talerzy – zużyte elementy warto wymienić od razu, aby wiosną maszyna była gotowa do pracy,
- nasmarować punkty smarne, łożyska, przeguby, a także mechanizmy regulacyjne, takie jak śruby rzymskie czy śruby nastawcze głębokości pracy,
- powierzchnie robocze lemieszy, talerzy i zębów zabezpieczyć cienką warstwą oleju, zużytego smaru lub specjalnej farby ochronnej.
Pługi obracalne warto pozostawić w pozycji, która ogranicza zaleganie wody na odkładnicach. Przy agregatach z wałami rurowymi i strunowymi należy sprawdzić, czy nie ma luzów i pęknięć, a łożyska wałów w razie potrzeby uzupełnić smarem. Drobna naprawa spawem lub wymiana zużytych łożysk zimą jest znacznie łatwiejsza niż w sezonie.
Siewniki zbożowe, kukurydziane i do siewu bezpośredniego
Dokładność siewu jest jednym z najważniejszych czynników wpływających na plon. Konserwacja siewnika po sezonie i jego prawidłowe zimowanie ma duże znaczenie dla utrzymania równomiernej normy wysiewu i głębokości umieszczenia nasion.
Kluczowe czynności to:
- opróżnienie skrzyni nasiennej i nawozowej z resztek materiału siewnego oraz nawozów, które są silnie korozyjne,
- dokładne oczyszczenie wnętrza skrzyń oraz aparatów wysiewających,
- demontaż i przegląd redlic – zarówno talerzowych, jak i stopkowych; zużyte tarcze lub końcówki należy wymienić,
- sprawdzenie działania przekładni wysiewającej, kół napędowych i łańcuchów – w razie potrzeby wymiana ogniw lub całych łańcuchów,
- nasmarowanie wszystkich ruchomych elementów, w tym mechanizmu znacznika i elementów składanych hydraulicznie.
Siewniki pneumatyczne wymagają dodatkowo przeglądu wentylatora, przewodów transportujących nasiona i złączy gumowych. Wszelkie nieszczelności powodują nierównomierny rozdział nasion między sekcjami, co w uprawie kukurydzy czy buraka cukrowego może skutkować bardzo dużą nierównomiernością łanu.
Opryskiwacze polowe – ochrona roślin zaczyna się zimą
Opryskiwacz to jedna z najbardziej wrażliwych maszyn w gospodarstwie roślinnym. Niewłaściwe zimowanie może doprowadzić do pęknięcia zbiornika, pompy i przewodów, co generuje ogromne koszty i ryzyko wycieków środków ochrony roślin.
Prawidłowe przygotowanie opryskiwacza obejmuje:
- dokładne wypłukanie zbiornika i instalacji roboczej, najlepiej przy użyciu specjalnych środków myjących przeznaczonych do opryskiwaczy,
- uruchomienie pompy z czystą wodą i jej całkowite opróżnienie z układu,
- demontaż filtrów i dysz, ich mycie oraz przechowywanie w suchym miejscu; przed montażem wiosną warto ponownie je przepłukać,
- zabezpieczenie pompy przed mrozem – w wielu gospodarstwach stosuje się wlany do układu roztwór płynu niezamarzającego (np. glikolowego) w niewielkim stężeniu, który następnie jest wypompowywany, ale pozostawia cienką warstwę ochronną w pompie i przewodach,
- przegląd belki polowej: sprawdzenie luzów, pęknięć, działania cylindrów hydraulicznych i centralnego poziomowania.
Warto także przeprowadzić zimą kalibrację opryskiwacza – przeliczyć wydatki rozpylaczy, sprawdzić równomierność rozkładu cieczy i przy okazji ocenić, które dysze wymagają wymiany. Takie działania poprawiają efektywność ochrony chemicznej i pozwalają ograniczyć straty cieczy roboczej oraz ryzyko fitotoksyczności.
Rozsiewacze nawozów mineralnych
Nawozy mineralne, szczególnie azotowe, są silnie higroskopijne i korozyjne. Pozostawienie ich resztek w rozsiewaczu na kilka miesięcy to najprostsza droga do przyspieszonego zużycia całej maszyny. Po ostatnim wysiewie w sezonie należy:
- całkowicie opróżnić skrzynię rozsiewacza,
- dokładnie go umyć – zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz, a następnie wysuszyć,
- sprawdzić stan talerzy wysiewających, łopatek i zasuw regulacyjnych,
- nasmarować punkty smarne, przekładnię i mechanizmy regulacyjne,
- zabezpieczyć elementy robocze preparatem antykorozyjnym.
W gospodarstwach stosujących nawożenie precyzyjne, gdzie rozsiewacz współpracuje z systemem GPS, warto zimą skontrolować także elektronikę, czujniki wagowe i przewody sygnałowe. Dzięki temu podczas intensywnego wiosennego nawożenia unikniemy niespodziewanych błędów w dawkowaniu.
Kombajny zbożowe, sieczkarnie, prasy i przyczepy
Maszyny do zbioru roślin pracują intensywnie przez stosunkowo krótki czas w roku, ale ich zaniedbanie po sezonie może skutkować bardzo wysokimi kosztami napraw. Zimowanie kombajnu zbożowego wymaga szczególnej staranności, ponieważ jest to skomplikowana maszyna, w której występuje wiele mechanizmów.
Najważniejsze działania przy kombajnie to:
- dokładne oczyszczenie z resztek ziarna, słomy i kurzu – także w trudno dostępnych miejscach, aby ograniczyć ryzyko rozwoju gryzoni i korozji,
- sprawdzenie i ewentualna wymiana zużytych pasów napędowych, łożysk, noży kosy tnącej i elementów młocarni,
- nasmarowanie wszystkich punktów smarnych zgodnie z instrukcją producenta,
- sprawdzenie stanu opon i hamulców, szczególnie jeśli kombajn wykorzystujemy także do transportu płodów rolnych na krótkie odcinki,
- zabezpieczenie elementów metalowych preparatami antykorozyjnymi.
Prasy rolujące i kostkujące wymagają oczyszczenia komory prasowania, sprawdzenia stanu łańcuchów, przekładni, układów wiążących i noży. Przy przyczepach zwracamy uwagę na stan podłogi, burt, układu hamulcowego i instalacji świetlnej. Dbanie o sprzęt transportowy jest równie ważne, jak o maszyny typowo polowe – straty podczas transportu ziarna czy kiszonki także obniżają dochód gospodarstwa.
Organizacja zimowego serwisu i planowanie prac naprawczych
Okres zimowy w produkcji roślinnej to czas relatywnego spowolnienia prac polowych, ale jednocześnie doskonała okazja do uporządkowania gospodarki maszynowej. Dobrze zorganizowany serwis pozwala rozłożyć w czasie koszty napraw, skorzystać z promocji u dostawców części i przygotować się do kolejnego sezonu bez pośpiechu.
Lista kontrolna i dokumentacja maszyn
W każdym gospodarstwie warto prowadzić prostą dokumentację przeglądów i napraw maszyn. Może to być nawet zeszyt, w którym zapisujemy daty wymiany oleju, filtrów, napraw kluczowych podzespołów oraz zużytych części roboczych. Dzięki temu łatwiej zaplanować zimowe prace i przewidzieć koszty.
Dla najważniejszych maszyn dobrze jest przygotować indywidualne listy kontrolne. Przykładowa lista dla ciągnika może obejmować:
- silnik – poziom oleju, filtry, węże, szczelność,
- skrzynię biegów i mosty – olej, wycieki, hałas podczas pracy,
- układ hydrauliczny – przewody, szybkozłącza, ciśnienie,
- układ hamulcowy – skuteczność, nieszczelności, tarcze i klocki,
- instalację elektryczną i oświetlenie,
- kabina – ogrzewanie, wentylacja, fotele, pasy bezpieczeństwa.
Podobne listy można przygotować dla opryskiwaczy, siewników i maszyn do zbioru. Zaznaczając w nich zauważone usterki podczas sezonu, łatwo wrócić do nich zimą i przeprowadzić naprawy, kiedy jest na to czas i miejsce w warsztacie.
Samodzielne naprawy czy serwis zewnętrzny?
Wielu rolników wykonuje znaczną część napraw samodzielnie, szczególnie w starszych maszynach o prostszej konstrukcji. Zimą warto jednak realnie ocenić swoje możliwości techniczne i czasowe. Niektóre prace, takie jak:
- naprawy układów wtryskowych,
- regeneracja pomp hydraulicznych,
- zaawansowana diagnostyka elektroniki,
- remonty skrzyń biegów i mostów,
lepiej zlecić wyspecjalizowanym serwisom. Często usługa wykonana fachowo jest tańsza niż samodzielne, wielokrotne rozbieranie i składanie podzespołu bez pewności, że usterka została usunięta. Zimowe miesiące to także okres, gdy serwisy mają mniejsze obłożenie niż w sezonie, dzięki czemu łatwiej o korzystny termin i warunki cenowe.
Magazyn części zamiennych i materiałów eksploatacyjnych
W dobrze zarządzanym gospodarstwie rolniczym powinien istnieć niewielki magazyn podstawowych części zamiennych i materiałów eksploatacyjnych. Obejmuje on przede wszystkim:
- filtry oleju, paliwa i powietrza do głównych ciągników i kombajnu,
- najczęściej zużywające się łożyska, paski klinowe, łańcuchy,
- zapasowe rozpylacze do opryskiwacza,
- lemiesze, dłuta i inne elementy robocze do maszyn uprawowych,
- oleje i smary o odpowiednich parametrach.
Zimowanie maszyn to dobry moment, aby sprawdzić stany magazynowe, uzupełnić braki i ocenić, które części w minionym sezonie zużywały się najczęściej. Taka analiza pomaga lepiej przewidzieć przyszłe potrzeby i zoptymalizować zakupy, co ma znaczenie przy rosnących cenach części i usług.
Warunki przechowywania a trwałość maszyn
Oprócz samych czynności serwisowych ogromne znaczenie ma miejsce i sposób przechowywania sprzętu. Idealne warunki to:
- zadaszone, suche budynki gospodarcze z dobrą wentylacją,
- utwardzone podłoże, które nie zatrzymuje wilgoci przy kołach maszyn,
- możliwość ustawienia maszyn tak, aby nie tarły o siebie i były łatwo dostępne.
Jeżeli brakuje zadaszonych powierzchni, warto priorytetowo chronić przed warunkami atmosferycznymi maszyny najbardziej wrażliwe: opryskiwacze, rozsiewacze nawozów, siewniki, kombajn. Dla części sprzętu można zastosować specjalne plandeki, pamiętając jednak, aby zapewnić cyrkulację powietrza – szczelne przykrycie sprzyja kondensacji wilgoci.
Najczęstsze błędy podczas zimowania i jak ich uniknąć
Nawet doświadczeni rolnicy popełniają czasem błędy, które później skutkują trudnościami podczas uruchamiania maszyn lub szybszym zużyciem podzespołów. Świadomość tych zagrożeń pozwala ich uniknąć i lepiej zaplanować prace konserwacyjne.
Pozostawianie nawozów i środków chemicznych w maszynach
Jednym z najpoważniejszych błędów jest pozostawianie resztek nawozów w rozsiewaczach i siewnikach nawozowych oraz cieczy roboczej w opryskiwaczach. Nawozy, szczególnie saletra amonowa i inne formy azotu, bardzo szybko powodują korozję elementów metalowych, a środki ochrony roślin mogą uszkadzać uszczelnienia i przewody. Zimą, gdy maszyny stoją bez ruchu, procesy te zachodzą intensywniej.
Aby temu zapobiec, zawsze po ostatnim zabiegu w sezonie należy:
- całkowicie opróżnić zbiorniki nawozów i środków ochrony roślin,
- dokładnie wypłukać układy robocze,
- pozostawić wnętrza maszyn suche, bez zalegającej wilgoci i osadów.
Brak smarowania ruchomych części przed postojem
Niesmarowane łańcuchy, przeguby, łożyska i inne ruchome elementy w czasie długotrwałego postoju są szczególnie narażone na korozję. Wilgoć wnika do wnętrza, a brak filmu olejowego powoduje powstawanie ognisk rdzy, które później przyczyniają się do szybszego zużycia podczas pracy.
Dlatego po umyciu maszyn i ich wysuszeniu należy:
- wypełnić smarem wszystkie kalamitki zgodnie z zaleceniami producenta,
- pokryć cienką warstwą oleju elementy robocze i regulacyjne narażone na rdzę,
- sprawdzić napięcie łańcuchów i pasów, a w razie potrzeby je poluzować na czas zimy.
Pozostawianie maszyn na miękkim, podmokłym podłożu
Maszyny i przyczepy pozostawione na nieutwardzonym terenie często zapadają się w glebę, zwłaszcza podczas odwilży. Powoduje to deformację opon, trudności z ruszeniem wiosną oraz przyspiesza korozję elementów podwozia, które długotrwale pozostają w kontakcie z mokrą glebą. W skrajnych przypadkach dochodzi do uszkodzenia felg i łożysk kół.
Nawet jeśli brakuje zadaszonego miejsca, warto zadbać o:
- utwardzenie placu, na którym stoją maszyny (tłuczeń, płyty betonowe, stabilizowany gruz),
- podkładki pod koła przyczep i cięższych maszyn (drewniane belki, betonowe bloczki),
- regularne sprawdzanie stanu ogumienia i ewentualne przestawianie maszyn.
Nieodłączanie akumulatorów w długim postoju
Akumulatory pozostawione w maszynach nieużywanych przez całą zimę powoli się rozładowują, szczególnie jeśli w instalacji występują drobne upływy prądu. Głębokie rozładowanie znacząco skraca ich żywotność i utrudnia rozruch na wiosnę. W starszych ciągnikach i maszynach pozbawionych skomplikowanej elektroniki warto akumulatory odłączyć, a nawet przechować w oddzielnym, suchym pomieszczeniu.
W nowoczesnych maszynach z rozbudowaną elektroniką (komputery pokładowe, systemy GPS, terminale ISOBUS) najlepiej zastosować się do zaleceń producenta – często zaleca się doładowywanie akumulatora co kilka tygodni, zamiast całkowitego odłączania.
FAQ – najczęstsze pytania rolników o konserwację i zimowanie maszyn
Jak często wymieniać olej w ciągniku, który pracuje głównie w polu przy uprawie i siewie?
Częstotliwość wymiany oleju zależy od zaleceń producenta, ale w typowych ciągnikach rolniczych używanych w produkcji roślinnej przyjmuje się interwał 250–500 motogodzin. Jeśli ciągnik intensywnie pracuje przy ciężkich pracach uprawowych, w kurzu i wysokiej temperaturze, warto skrócić ten okres. Dobrym rozwiązaniem jest wymiana oleju i filtrów po zakończeniu głównych prac polowych jesienią, tak aby silnik zimował z czystym olejem, co chroni go przed korozją wewnętrzną.
Czy warto przeprowadzać kalibrację opryskiwacza zimą, skoro i tak przed sezonem wykonuję próbę wodną?
Kalibracja opryskiwacza zimą ma kilka zalet. Po pierwsze, dysponujesz czasem na spokojne sprawdzenie wszystkich rozpylaczy, filtrów i sekcji belki, a ewentualne braki części możesz uzupełnić bez pośpiechu. Po drugie, w okresie zimowym serwisy i sklepy mają często promocje na dysze i elementy hydrauliki. Wiosną, przy próbie wodnej, wystarczy już tylko potwierdzić ustawienia, co skraca przygotowanie do pierwszych zabiegów ochrony roślin.
Jak zabezpieczyć siewnik zbożowy, jeśli nie mam dla niego zadaszonego miejsca?
W sytuacji braku wiaty najważniejsze jest dokładne oczyszczenie i wysuszenie siewnika, a następnie zabezpieczenie elementów roboczych przed korozją. Skrzynię nasienną i nawozową pozostaw otwartą na kilka dni, aby odparowała wilgoć, potem zamknij. Całą maszynę możesz przykryć plandeką, ale tak, by zapewnić cyrkulację powietrza – unikaj szczelnego owinięcia. Dobrze jest ustawić siewnik na utwardzonym podłożu, a koła oprzeć na podkładkach, chroniąc opony przed deformacją.
Czy zostawiać paliwo w zbiornikach maszyn na zimę, czy raczej spuszczać do zera?
W przypadku oleju napędowego stosowanego w ciągnikach i kombajnach lepiej pozostawić zbiornik wypełniony niemal do pełna. Ogranicza to kondensację pary wodnej na ściankach i powstawanie skroplin, które później trafiają do układu paliwowego. Kluczowe jest używanie paliwa dobrej jakości i, przy długim magazynowaniu, dodanie środka biobójczego. Spuszczanie paliwa do zera zwiększa ryzyko korozji zbiornika od środka i w praktyce jest rzadko stosowane w gospodarstwach.
Jakie środki najlepiej stosować do ochrony przed korozją maszyn zimujących na zewnątrz?
Najprostszą i skuteczną metodą jest zastosowanie oleju lub smaru technicznego na elementach roboczych i miejscach narażonych na rdzę: odkładnicach, talerzach, lemieszach, wałach oraz śrubach regulacyjnych. Można użyć także specjalnych preparatów antykorozyjnych w sprayu, tworzących elastyczną warstwę ochronną. Należy pamiętać, by przed aplikacją powierzchnie były czyste i suche. Wiosną nadmiar preparatu trzeba usunąć w miejscach, gdzie mógłby wpływać na poślizg gleby lub kontakt z materiałem siewnym.
