Akpil Rylec – agregat uprawowy Akpil

Agregat uprawowy Akpil Rylec to jedna z najbardziej rozpoznawalnych maszyn polskiej produkcji w segmencie uprawy gleby. Łączy w sobie funkcje kultywatora, brony oraz narzędzi wyrównujących, dzięki czemu pozwala na efektywne przygotowanie pola pod siew przy mniejszej liczbie przejazdów. Rolnicy wybierają go zarówno do tradycyjnej uprawy płużnej, jak i do uproszczonych technologii, gdzie istotne są oszczędności czasu, paliwa i ograniczenie ugniatania gleby. Poniższy opis szczegółowo omawia budowę, historię, zastosowanie, parametry techniczne oraz praktyczne doświadczenia związane z eksploatacją Rylca.

Konstrukcja i cechy charakterystyczne agregatu Akpil Rylec

Akpil Rylec to agregat uprawowy zaliczany do grupy maszyn ciągnionych lub zawieszanych na trzypunktowym układzie zawieszenia (TUZ) ciągnika. W zależności od wersji może być wyposażony w różne konfiguracje wałów, zębów oraz elementów doprawiających. Jego głównym zadaniem jest kompleksowe przygotowanie roli przed siewem, a w niektórych gospodarstwach również płytka uprawa pożniwna.

Budowa ogólna

Typowa konstrukcja Rylca opiera się na sztywnej lub częściowo łamanej ramie, do której mocowane są zęby robocze, sekcje wyrównujące oraz wały doprawiające. W praktyce oznacza to, że jeden przejazd agregatem umożliwia spulchnienie, wymieszanie, rozbicie brył oraz wstępne wyrównanie pola.

• Rama nośna – wykonana z profili stalowych o wysokiej wytrzymałości, przystosowana do przenoszenia obciążeń od zębów i wałów. W szerszych modelach stosuje się ramy hydraulicznie składane, co ułatwia transport po drogach publicznych.
• Zęby uprawowe – elementy robocze odpowiadające za spulchnianie i mieszanie gleby. W zależności od modelu Rylca stosuje się zęby sprężyste lub sztywne, często z wymiennymi redlicami. Rozstaw zębów zapewnia równomierne oddziaływanie na glebę przy różnych prędkościach roboczych.
• Wał tylny – kluczowy dla przygotowania równych, dobrze zagęszczonych warunków siewnych. Może to być wał strunowy, rurowy, packera lub inny typ dobrany do warunków glebowych. Odpowiada za kruszenie brył, wyrównywanie powierzchni oraz w pewnym stopniu za regulację głębokości pracy.
• Sekcje wyrównujące (np. listwy, sprężyny) – wspomagają rozbijanie brył i wyrównywanie gleby pomiędzy zębami a wałem.
• Uchwyty i sprzęg TUZ – umożliwiają szybkie podłączenie agregatu do różnych modeli ciągników, zgodnie ze standardem kategorii 2 lub 3.

Ważną cechą Rylca jest możliwość regulacji głębokości roboczej. Dokonuje się jej przeważnie poprzez zmianę położenia wału lub kół podporowych. Dzięki temu agregat można dostosować do zróżnicowanych warunków glebowych, od lekkich piasków po ciężkie gliny.

Materiały i trwałość

Producent zwraca uwagę na zastosowanie stali ulepszanych i elementów roboczych odpornych na ścieranie. Redlice i części najbardziej narażone na zużycie są projektowane tak, aby można je było łatwo wymienić. Poprawia to ekonomię eksploatacji i ogranicza przestoje. Farby oraz powłoki antykorozyjne służą ochronie ramy przed korozją, co ma znaczenie przy pracy w warunkach dużej wilgotności i kontaktu z resztkami roślinnymi.

Różne konfiguracje i opcje wyposażenia

Akpil Rylec dostępny jest na rynku w kilku szerokościach roboczych, co pozwala dobrać maszynę do mocy ciągnika oraz wielkości gospodarstwa. Mniejsze modele sprawdzą się na polach o mniejszej powierzchni, gdzie ważna jest zwrotność, natomiast szersze agregaty są przeznaczone dla gospodarstw wielkoobszarowych, nastawionych na wysoką wydajność dzienną.

• Różne typy wałów: strunowy – lekki i uniwersalny; rurowy – dobry na gleby lekkie; packera – do gleb cięższych, zapewnia lepsze zagęszczenie i kruszenie brył.
• Regulowane sekcje wyrównujące – pozwalają dopasować agresywność pracy do konkretnej uprawy oraz warunków glebowych.
• Możliwość łączenia z siewnikiem – w niektórych konfiguracjach agregat może współpracować z siewnikiem, tworząc zestaw uprawowo-siewny zwiększający efektywność pracy.
• Dodatkowe ekrany boczne – ograniczają wyrzucanie ziemi poza obrys maszyny, co poprawia równomierność powierzchni pola.

Dzięki modularnej budowie rolnik może skonfigurować Rylec tak, aby pasował do dominujących rodzajów gleb, upraw oraz posiadanej mocy ciągnika. Ta elastyczność stanowi jedną z najważniejszych zalet agregatu.

Historia, rozwój i miejsce Rylca w ofercie Akpil

Marka Akpil to polski producent maszyn rolniczych, który przez lata konsekwentnie rozbudowywał portfolio urządzeń do uprawy gleby, siewu i pielęgnacji roślin. Rylec jest efektem wieloletnich doświadczeń w projektowaniu agregatów uprawowych, kultywatorów i bron.

Początki agregatów uprawowych w ofercie Akpil

Wraz z rozwojem gospodarstw towarowych i wzrostem zapotrzebowania na wydajne technologie uprawy, rolnicy zaczęli poszukiwać maszyn zdolnych do wykonywania kilku zabiegów jednym przejazdem. Akpil, reagując na ten trend, wprowadził do swojej oferty różne typy agregatów. Rylec wyrósł z tej filozofii – miał być maszyną wszechstronną, prostą w obsłudze i odporną na trudne warunki pracy.

Konstruktorzy analizowali doświadczenia użytkowników starszych modeli bron i kultywatorów, zwracając uwagę na takie problemy jak zapychanie się resztkami pożniwnymi, zbyt mała wytrzymałość elementów roboczych czy trudności z transportem. W efekcie kolejne generacje agregatów, w tym Rylec, zyskiwały szersze prześwity między zębami, lepsze rozwiązania ramy i bardziej dopracowany rozstaw wałów.

Rozwój technologii i dostosowanie do nowoczesnego rolnictwa

Mechanizacja i rosnące moce ciągników umożliwiły projektowanie szerszych maszyn o większej wydajności. Rylec wpisuje się w ten trend, oferując szerokości, które pozwalają pokryć duży areał w krótkim czasie. Jednocześnie producenci musieli zadbać o niską masę własną w stosunku do szerokości roboczej, aby nie przeciążać ciągnika i nie powodować nadmiernego ugniatania gleby.

Akpil wprowadzał stopniowo modyfikacje związane z:

• zwiększeniem prześwitu pod ramą, aby ograniczyć ryzyko zapychania się maszyny w warunkach dużej ilości resztek pożniwnych,
• ulepszeniem geometrii zębów, co poprawiło mieszanie i spulchnianie gleby,
• dostosowaniem konstrukcji ramy do składania hydraulicznego, ułatwiającego przejazd po drogach,
• zastosowaniem mocniejszych materiałów w elementach najbardziej obciążonych.

Dzięki tym zmianom Rylec stał się agregatem, który dobrze znosi długotrwałą eksploatację i pracę w różnych warunkach – od lekkich pól po trudne stanowiska z glebami ciężkimi i wilgotnymi.

Pozycja rynkowa i odbiór wśród rolników

Rylec zdobył popularność przede wszystkim w gospodarstwach średnich i dużych, ale ze względu na szeroką gamę modeli znajduje odbiorców również w mniejszych gospodarstwach rodzinnych. Atutem jest korzystny stosunek ceny do możliwości, co stawia tę maszynę w atrakcyjnej pozycji względem niektórych konstrukcji zachodnich producentów.

Rolnicy zwracają uwagę na:

• relatywnie prostą konstrukcję bez nadmiernej ilości wrażliwych podzespołów,
• dostępność części zamiennych i serwisu w Polsce,
• możliwość pracy z ciągnikami o zróżnicowanej mocy,
• dobrą współpracę z siewnikami różnych marek.

Dzięki temu Rylec stanowi ważny element oferty Akpil, obok innych agregatów, pługów i maszyn do uprawy bezorkowej. W wielu gospodarstwach pełni funkcję podstawowej maszyny do uprawy przedsiewnej w całym płodozmianie.

Zastosowanie w praktyce – gdzie i jak pracuje Akpil Rylec

Agregat Akpil Rylec został zaprojektowany tak, aby mógł efektywnie pracować w różnych warunkach glebowych i klimatycznych. Użytkowany jest zarówno w województwach o dominującej produkcji zbożowej, jak i w rejonach intensywnej uprawy rzepaku, kukurydzy czy roślin okopowych. Jego uniwersalność sprawia, że sprawdza się w rozmaitych technologiach uprawy.

Uprawa przedsiewna po orce

Najczęstsze zastosowanie Rylca to przygotowanie pola po orce. Na wielu glebach, zwłaszcza cięższych, orka pozostawia duże bryły i nierówności, które utrudniają równomierny siew. Agregat uprawowy w jednym przejeździe:

• rozbija bryły i wyrównuje powierzchnię pola,
• spulchnia górną warstwę gleby,
• delikatnie zagęszcza profil dzięki wałowi, zapewniając lepsze podsiąkanie wody do strefy nasion,
• miesza resztki pożniwne z wierzchnią warstwą gleby.

W ten sposób Rylec tworzy warstwę siewną o odpowiedniej strukturze – na wierzchu luźną, a głębiej lekko zagęszczoną. Jest to szczególnie istotne przy siewie zbóż ozimych i jarych, gdzie równomierne wschody wynikają m.in. z jednolitej głębokości i jakości łoża siewnego.

Uprawa uproszczona i płytka uprawa pożniwna

Coraz więcej gospodarstw odchodzi od intensywnej orki na rzecz uproszczonych systemów uprawy. W takich technologiach Rylec może być wykorzystany do płytkiego wzruszenia i wymieszania gleby z resztkami pożniwnymi bez odwracania całej warstwy ornej. Zastosowanie zębów o odpowiednim kształcie i ustawienie niedużej głębokości roboczej pozwala:

• pobudzić do kiełkowania samosiewy i chwasty,
• przetrącić kapilary glebowe, ograniczając straty wody,
• utrzymać część resztek na powierzchni, co sprzyja ochronie gleby przed erozją.

W niektórych gospodarstwach agregat ten stanowi podstawowe narzędzie w technologii uprawy minimalnej, a orka wykonywana jest sporadycznie. Kluczowe jest wtedy dobranie właściwej konfiguracji zębów i wału, aby zapewnić odpowiednie mieszanie oraz zagęszczenie wierzchniej warstwy.

Różne typy gleb i warunki klimatyczne

Akpil Rylec może pracować na różnych klasach gleb, ale efektywność i komfort pracy zależą od kilku czynników:

• Gleby lekkie – tutaj dobrze sprawdzają się wały strunowe czy rurowe, które nie powodują nadmiernego zagęszczenia. Rylec na lekkich piaskach przygotowuje równą powierzchnię pod siew, nie tworząc zbyt zwięzłej skorupy.
• Gleby średnie – uniwersalne warunki dla agregatu. Można wykorzystać różne typy wałów, a zęby skutecznie spulchniają i mieszają glebę z resztkami. Jest to najczęściej spotykane środowisko pracy Rylca.
• Gleby ciężkie – wymagają większej mocy ciągnika i zastosowania solidniejszych wałów, np. packera. Rylec dobrze radzi sobie po orce, ale użytkownik musi zwrócić uwagę na wilgotność gleby, aby uniknąć nadmiernego mazania i tworzenia brył.

Istotne jest również dostosowanie prędkości roboczej do warunków. Zbyt wolna jazda może pogorszyć efekt kruszenia i mieszania, natomiast zbyt duża – powodować nierównomierną głębokość pracy i zwiększone zużycie elementów roboczych.

Współpraca z ciągnikiem i innymi maszynami

Rylec jest agregatem przystosowanym do współpracy z ciągnikami o zróżnicowanej mocy. Szerokość roboczą dobiera się tak, aby ciągnik mógł utrzymać odpowiednią prędkość i nie był przeciążony. W praktyce przyjmuje się, że na każdy metr szerokości roboczej potrzeba określonej mocy, zależnej od rodzaju gleby i głębokości pracy. Na glebach lekkich zapotrzebowanie będzie niższe, na ciężkich – wyższe.

Część użytkowników łączy Rylec z siewnikiem, tworząc zestaw uprawowo-siewny. Pozwala to wykonać dwa zabiegi podczas jednego przejazdu, co znacznie skraca czas potrzebny na obsianie pól. Taki zestaw bywa szczególnie przydatny w krótkich oknach pogodowych, gdy liczy się każdy dzień opóźnienia siewu.

Parametry techniczne, dane eksploatacyjne i wymagania

Konkretne parametry techniczne agregatu Akpil Rylec zależą od wybranego modelu oraz rocznika produkcji, jednak można wskazać typowe wartości, które pomagają rolnikowi dobrać maszynę do swoich potrzeb. Przed zakupem warto dokładnie porównać dane katalogowe i uwzględnić warunki gospodarstwa.

Typowe szerokości i masa

Na rynku spotyka się Rylce o szerokościach roboczych od około 2,5 m do ponad 6 m. Węższe modele przeznaczone są dla mniejszych gospodarstw oraz ciągników o niższej mocy, natomiast szersze – dla dużych gospodarstw, które dysponują ciągnikami kilkudziesięcio- lub ponad stu-konnymi.

• Szerokość ok. 2,5–3,0 m – dogodna dla ciągników o mocy rzędu 60–80 KM,
• Szerokość ok. 3,5–4,0 m – wymaga najczęściej 90–120 KM, w zależności od gleby,
• Szerokość powyżej 4,0 m – przeznaczona dla mocniejszych ciągników, wykorzystywana często w gospodarstwach wielkoobszarowych.

Masa agregatu rośnie wraz z szerokością i rodzajem wału. Wał packera jest cięższy niż wał strunowy, co zwiększa całkowitą masę maszyny, ale poprawia efekt zagęszczania i kruszenia brył. W praktyce trzeba uwzględnić zarówno udźwig tylnego TUZ, jak i stabilność ciągnika, szczególnie przy transporcie po drogach.

Głębokość robocza i regulacja

Rylec pracuje zazwyczaj na głębokościach od kilku do kilkunastu centymetrów. Głębokość można regulować przy użyciu odpowiednich sworzni i otworów w mocowaniach wału lub ustawień kół podporowych. Ustawienie to zależy od rodzaju zabiegu:

• płytka uprawa pożniwna – zwykle 5–8 cm,
• typowa uprawa przedsiewna – 8–12 cm,
• głębsze spulchnienie (w szczególnych przypadkach) – powyżej 12 cm, zależnie od typu zębów.

Regulacja umożliwia dostosowanie intensywności pracy do aktualnych warunków i potrzeb konkretnej uprawy. Precyzyjne ustawienie głębokości jest istotne nie tylko dla efektu agrotechnicznego, ale też dla zużycia paliwa i elementów roboczych.

Zapotrzebowanie mocy i prędkość robocza

Dokładne zapotrzebowanie na moc zależy od konfiguracji agregatu, rodzaju gleby i głębokości pracy, ale przyjmuje się orientacyjne wartości na poziomie kilkunastu–kilkudziesięciu koni mechanicznych na metr szerokości roboczej. W warunkach gleb lekkich będzie to wartość z dolnego przedziału, na glebach ciężkich – z górnego.

Prędkość robocza to zazwyczaj 8–12 km/h. Taki zakres pozwala uzyskać optymalne kruszenie, mieszanie i wyrównywanie gleby, bez utraty kontroli nad maszyną i przy zachowaniu właściwej jakości pracy. Zbyt wysoka prędkość może prowadzić do podskakiwania agregatu, natomiast zbyt niska – do niedostatecznego rozbicia brył.

Użytkowanie, obsługa codzienna i konserwacja

Jak każda maszyna uprawowa, Rylec wymaga regularnej obsługi, aby zachować niezawodność i wysoką jakość pracy. Do podstawowych czynności należy:

• kontrola stanu redlic, zębów i elementów roboczych – w razie zużycia należy je wymienić lub obrócić, jeśli konstrukcja na to pozwala,
• sprawdzenie połączeń śrubowych i sworzni – podczas pracy na nierównościach mogą się poluzować,
• okresowe smarowanie punktów ruchomych – zgodnie z instrukcją producenta,
• kontrola stanu wałów – ich łożyska i połączenia muszą być w dobrym stanie, aby zapewnić równomierny obrót,
• czyszczenie maszyny po zakończeniu sezonu – usunięcie resztek gleby i roślinnych znacząco ogranicza ryzyko korozji.

Regularna konserwacja przekłada się bezpośrednio na trwałość i komfort użytkowania agregatu. Zadbany Rylec utrzymuje stabilną głębokość pracy, nie zapycha się nadmiernie i nie powoduje niepotrzebnych przestojów w trakcie intensywnych prac polowych.

Zalety i wady agregatu uprawowego Akpil Rylec

Ocena każdej maszyny rolniczej powinna uwzględniać zarówno jej mocne strony, jak i ograniczenia. Akpil Rylec nie jest tu wyjątkiem – posiada liczne atuty, ale również cechy, które trzeba mieć na uwadze przy planowaniu jego zakupu i eksploatacji.

Najważniejsze zalety

• Uniwersalność zastosowań – Rylec nadaje się do uprawy przedsiewnej po orce oraz do uproszczonych technologii uprawy. Może być wykorzystywany na różnych glebach i przy licznych uprawach, od zbóż po rzepak i kukurydzę.
• Oszczędność czasu i paliwa – dzięki połączeniu kilku funkcji w jednej maszynie, ogranicza liczbę przejazdów po polu. Mniejsza liczba przejazdów to nie tylko niższe zużycie paliwa, ale też mniejsze ugniatanie gleby.
• Stosunkowo prosta konstrukcja – brak skomplikowanych układów hydraulicznych i elektronicznych w wielu wersjach ułatwia naprawy i obniża koszty serwisu.
• Możliwość konfiguracji – wybór różnych rodzajów wałów, szerokości i wariantów wyposażenia pozwala dopasować maszynę do indywidualnych potrzeb gospodarstwa.
• Dostępność części zamiennych – krajowa produkcja i rozbudowana sieć dystrybucji sprawiają, że części i serwis są łatwo osiągalne, co skraca przestoje.
• Trwałość elementów roboczych – przy prawidłowej eksploatacji zęby i redlice cechują się dobrą żywotnością, a możliwość ich wymiany ogranicza koszty długoterminowe.

Potencjalne wady i ograniczenia

• Wymagania dotyczące mocy ciągnika – aby w pełni wykorzystać możliwości szerokiego Rylca, potrzebny jest ciągnik o odpowiedniej mocy. W mniejszych gospodarstwach może to być ograniczeniem.
• Masa własna – przy niektórych konfiguracjach wałów masa może być znacząca, co wymaga odpowiedniego udźwigu TUZ i dociążenia ciągnika, zwłaszcza na lekkich glebach i przy transporcie.
• Wrażliwość na niewłaściwe ustawienie – nieprawidłowa głębokość pracy czy źle dobrany typ wału mogą pogorszyć efekty agrotechniczne. Użytkownik musi poświęcić czas na optymalne ustawienie maszyny.
• Ograniczenia przy bardzo dużej ilości resztek pożniwnych – w skrajnych warunkach, np. po kukurydzy na ziarno z wysokim ścierniskem i bez wcześniejszego mulczowania, konieczne może być dodatkowe narzędzie lub zmiana technologii uprawy.
• Zużywanie się elementów roboczych – jak w każdej maszynie uprawowej, zęby i redlice podlegają intensywnemu ścieraniu i wymagają okresowej wymiany, co generuje koszty eksploatacyjne.

Świadomość tych ograniczeń pomaga racjonalnie zaplanować sposób użytkowania Rylca. W wielu gospodarstwach korzyści z zastosowania agregatu, takie jak oszczędność czasu, paliwa i poprawa jakości łoża siewnego, zdecydowanie przewyższają ewentualne niedogodności.

Porady praktyczne, optymalne ustawienia i ciekawostki

Właściwe wykorzystanie potencjału agregatu Akpil Rylec zależy w dużej mierze od doświadczenia operatora. Dobrze dobrane ustawienia i umiejętna obsługa przekładają się na wyższą efektywność i dłuższą żywotność maszyny. Warto również znać kilka ciekawostek związanych z tym modelem i jego praktycznym wykorzystaniem.

Dobór szerokości i typu wału do gospodarstwa

Jednym z kluczowych wyborów jest dopasowanie szerokości roboczej Rylca do możliwości ciągnika i struktury pól. Przy rozdrobnionej strukturze, wielu mniejszych działkach i nierównym terenie, często lepiej sprawdza się agregat o mniejszej szerokości, który jest zwrotniejszy i łatwiejszy w manewrowaniu. W gospodarstwach wielkoobszarowych, gdzie pola mają dużą powierzchnię i regularny kształt, opłaca się inwestować w szersze maszyny, redukując liczbę przejazdów.

Wybór wału powinien być z kolei uzależniony od gleby:

• na glebach lekkich – sprawdzi się wał strunowy czy rurowy, lżejszy, mniej podatny na zagłębianie się,
• na glebach średnich i ciężkich – lepszy będzie wał packera lub inny typ intensywniej zagęszczający, poprawiający strukturę i utrzymanie wilgoci.

Ustawienie głębokości pracy i prędkości

Aby uzyskać optymalny efekt, warto wykonać kilka próbnych przejazdów i skontrolować efekt w polu. Istotne jest, by zęby nie pracowały zbyt głęboko, bo zwiększa to zużycie paliwa i zużycie elementów roboczych bez dodatkowych korzyści dla uprawy. Zbyt płytka praca również może być niewystarczająca, zwłaszcza po orce na ciężkiej glebie.

Kontrola jakości uprawy polega m.in. na ocenie:

• wielkości brył po przejeździe,
• stopnia wymieszania resztek pożniwnych,
• głębokości i równomierności spulchnienia.

Prędkość roboczą dobiera się tak, aby agregat pracował stabilnie, a wał prawidłowo obracał się po całej szerokości. Zbyt wolna jazda może prowadzić do niewystarczającego kruszenia, natomiast zbyt szybka – do nierównej głębokości pracy i przeciążenia maszyny.

Łączenie z innymi zabiegami i maszynami

Ciekawym rozwiązaniem jest łączenie Rylca z siewnikiem, co pozwala stworzyć zestaw uprawowo-siewny. Tego typu układ szczególnie docenia się w intensywnych gospodarstwach, gdzie ważna jest terminowość siewu. Przy takim połączeniu kluczowe jest zapewnienie odpowiedniej mocy ciągnika, aby utrzymać prędkość oraz stabilną głębokość zarówno uprawy, jak i siewu.

W technologii uproszczonej Rylec może współpracować również z innymi narzędziami, np. mulczerem czy broną talerzową. Często stosuje się sekwencję: mulczowanie ścierniska – uprawa agregatem – siew. Pozwala to ograniczyć orkę, zachować więcej materii organicznej w warstwie powierzchniowej i poprawić żyzność gleby.

Ciekawostki i doświadczenia użytkowników

Użytkownicy Rylca często podkreślają, że po krótkim okresie eksperymentowania z ustawieniami udaje się znaleźć konfigurację, która sprawdza się na większości pól gospodarstwa. Wielu rolników zauważa również, że po przejściu na agregat uprawowy zmniejsza się liczba przejazdów broną i kultywatorem, co obniża koszty paliwa i robocizny.

Niektórzy decydują się na niewielkie modyfikacje, takie jak dodatkowe ekrany boczne, łańcuszki wyrównujące czy indywidualnie dobrane redlice, dostosowując maszynę do specyficznych warunków lokalnych. Świadczy to o elastyczności konstrukcji i możliwości jej personalizacji.

Innym interesującym aspektem jest wpływ stosowania agregatu uprawowego na strukturę i zdrowie gleby. Ograniczenie liczby przejazdów i rezygnacja z intensywnego odwracania roli (w przypadku uczestnictwa Rylca w systemach uproszczonych) może sprzyjać zwiększeniu zawartości próchnicy, lepszemu magazynowaniu wody i aktywności biologicznej w warstwie ornej.

Agregat uprawowy Akpil Rylec, przy poprawnej obsłudze i właściwym doborze do ciągnika oraz warunków glebowych, staje się kluczowym narzędziem w nowoczesnym gospodarstwie. Łączy w sobie efektywność, prostotę i możliwość dopasowania do różnych technologii uprawy, co sprawia, że pozostaje atrakcyjnym wyborem dla wielu rolników planujących modernizację parku maszynowego.