Kultywowanie pszenicy ozimej wymaga znajomości specyfiki gleby, odpowiedniego doboru odmiany i terminowego korzystania z agrotechnicznych zabiegów. Praktyczny poradnik przedstawia etapy przygotowania pola, siewu, pielęgnacji oraz ochrony przed chorobami i szkodnikami. Dzięki zastosowaniu sprawdzonych metod rolniczych zwiększysz szansę na wysoki plon i zachowanie jakości ziarna.

Wybór odpowiedniej odmiany i przygotowanie gleby

Przed zasiewem kluczowe jest określenie rodzaju gleby na polu. Analiza chemiczna oraz strukturalna podłoża pozwala dobrać najlepszą odmianę pszenicy ozimej. W zależności od zasobności w próchnicę oraz poziomu odczynu pH, wybierz odmiany o różnej tolerancji na zwarte podłoża i okresowe susze.

Przygotowanie stanowiska

• Odchwaszczanie wstępne – eliminacja chwastów przed orką.
• Orka głęboka – spulchnienie warstwy ornej, co sprzyja rozwojowi korzeni.
• Kultywatorowanie – wyrównanie pola, poprawa struktury gleby.
• Nawóz podstawowy – zastosowanie wapna i nawozów fosforowo-potasowych.

Dokładne wymieszanie składników mineralnych i organicznych warunkuje prawidłowe ukorzenienie roślin, a tym samym ich odporność na czynniki stresowe.

Siew i pielęgnacja roślin

Optymalny termin siewu przypada zwykle na drugą połowę września. Zbyt wczesne wysiewy sprzyjają rozwojowi patogenów, zbyt późne – słabszemu przezimowaniu. Przed rozpoczęciem siewu warto sprawdzić wilgotność podłoża oraz stan gleby.

Gęstość i głębokość siewu

• Zalecane zagęszczenie roślin: 300–350 ziarniaków na m².
• Głębokość siewu: 3–4 cm na glebach cięższych, 4–5 cm na lżejszych.

Nawożenie pogłówne

W fazie krzewienia oraz strzelania w źdźbło zastosuj dodatkowe dawki nawożenie azotowego. Optymalna ilość azotu w całym cyklu wynosi 120–180 kg N/ha, rozłożona na dwa lub trzy zabiegi.

Zwalczanie chorób i szkodników

Intensywna ochrona to konieczność, jeśli zależy Ci na stabilnych wynikach plonowania. Monitorowanie pola pozwala szybko wykryć pierwsze objawy grzybicy czy żerowania owadów.

Ochrona fungicydowa

• Stosowanie fungicydy w ochronie podstawowej (faza liścia flagowego).
• Ponowna aplikacja w przypadku wilgotnej pogody sprzyjającej rozwojowi patogenów.

Kontrola szkodników

• Ochrona przed śmietką kiełków i wciornastkami.
• Biologiczne metody – pułapki feromonowe, wprowadzanie pożytecznych drapieżników.
• Stosowanie insektycydów celowanych przeciwko szkodniki.

Zbiory i przechowywanie

Moment zbiory należy wyznaczyć na podstawie wilgotności ziarna – optymalna zawartość wynosi 14–16%. Zbyt wczesne koszenie może skutkować obniżeniem masy hektarowej, a opóźnienie naraża plon na wykształcenie się pleśni czy porastanie ziarna.

Technika zbioru

• Żniwa przy niskiej wilgotności powietrza.
• Ustawienie kombajnu w celu minimalizacji strat mechanicznych.

Przechowywanie ziarna

Aby zapewnić odpowiedni parametr CWS, konieczne jest szybkie suszenie i wietrzenie ziarna. Przechowywanie w silosach lub workach wielkogabarytowych z kontrolą wilgotność sprzyja zachowaniu jakości i ochronie przed szkodnikami magazynowymi. Dobrze składowane ziarno gwarantuje opłacalność sprzedaży i jakość mieszanek paszowych.