Odchów cieląt to proces wymagający precyzyjnego planowania i systematycznej opieki, który decyduje o przyszłej kondycji i wydajności krów mlecznych lub bydła mięsnego. Kluczowe znaczenie mają odpowiednie warunki środowiskowe, właściwe żywienie oraz ścisła kontrola stanu zdrowia młodych zwierząt. Poniższy artykuł prowadzi krok po kroku przez kolejne etapy odchowu, wskazując na najistotniejsze elementy, takie jak organizacja boksów, racjonalna pasza, a także profilaktyka chorób i monitorowanie rozwoju cieląt.

Warunki zakwaterowania cieląt

Odpowiednie miejsce do odchowu to podstawa sukcesu. Cielęta powinny przebywać w suchych, przewiewnych boksach, gdzie temperatura jest stabilna, a powietrze wolne od nadmiaru pyłów i amoniaku. Ze względu na wrażliwość młodych zwierząt istotne jest:

• Izolacja od dorosłych krów – oddzielne boksy chronią przed stresem i zakażeniami.
• Wentylacja grawitacyjna lub mechaniczna – zapewnia wymianę powietrza i ogranicza wilgoć.
• Podłoże wygodne i chłonne – strepy słomiane lub maty gumowe minimalizują ryzyko odparzeń.
• Stały dostęp do świeżej wody – zasadniczy element higieny i prawidłowego trawienia.

Dodatkowo warto zastosować systemy ogrzewania podłogowego lub lampy grzewcze w okresie chłodów. Unikaj nagłych zmian temperatury, które mogą wywołać stres termiczny i obniżyć odporność cielęcia.

Żywienie i suplementacja

Etap żywienia dzieli się na dwa kluczowe momenty: podawanie kolostrum oraz przejście na mleko zastępcze i pasze treściwe. Pierwsze 2–3 dni po urodzeniu mają największe znaczenie dla rozwoju mikroflory jelitowej i wzrostu odporności. Zaleca się podanie 3–4 litrów wysokiej jakości siary w ciągu pierwszych 6 godzin życia.

Plan żywieniowy

• Dzień 1–3: siara (kolostrum) co 6 godzin.
• Dzień 4–14: mleko pełne lub mieszanka mlekozastępcza 2 razy dziennie.
• Dzień 15–60: stopniowe zwiększanie objętości mleka zastępczego i wprowadzenie pasz treściwych.
• Po 60. dniu: zmniejszenie podaży mleka, zwiększenie udziału pasz objętościowych i kiszonek.

Nie zapomnij o dodatkach mineralno-witaminowych, ze szczególnym uwzględnieniem wapnia, fosforu i witamin A, D oraz E. W niektórych stadach stosuje się probiotyki dla wspierania prawidłowej flory bakteryjnej jelit.

Higiena i zdrowie

Zachowanie rygoru sanitarnego odgrywa kluczową rolę w zapobieganiu chorobom układu pokarmowego i oddechowego. W praktyce oznacza to:

• Codzienne usuwanie zanieczyszczonej ściółki i regularne mycie urządzeń do karmienia.
• Dezynfekcja smoczków oraz wiader – zapobiega rozprzestrzenianiu patogenów.
• Systematyczne kontrole weterynaryjne – szczepienia przeciwko biegunce rotawirusowej, kryptosporydiozie i chorobom oddechowym.
• Obserwacja zachowań: osowiałość, brak apetytu, biegunka lub kaszel są sygnałem do szybkiej interwencji.

Niezbędna jest również prawidłowa profilaktyka przeciwpasożytnicza oraz program odrobaczania, dostosowany do lokalnych warunków epidemiologicznych.

Monitorowanie i rozwój

Stałe ocenianie tempa wzrostu cieląt umożliwia wczesne wykrycie odstępstw od norm. Zaleca się:

• Pomiary masy ciała co tydzień – dzięki temu sprawdzisz efektywność żywienia.
• Ocena stanu sierści i skóry – matowa lub przerzedzona sierść sygnalizuje niedobory składników.
• Analiza parametrów krwi – u wskazanych osobników w celu wykrycia anemii czy zaburzeń metabolicznych.
• Rejestracja wszystkich zabiegów weterynaryjnych i szczepień, co ułatwia planowanie kolejnych działań.

Dzięki systematycznemu monitoringowi roczne przyrosty masy ciała mogą przekroczyć 800 g dziennie, co jest wskaźnikiem prawidłowego odchowu i daje większą szansę na wysoką wydajność mleczną lub mięsność w przyszłości.