Mahindra 255 DI to jeden z najpopularniejszych ciągników kompaktowych produkowanych przez indyjskiego giganta branży maszyn rolniczych – firmę Mahindra & Mahindra. Model ten zyskał rozpoznawalność nie tylko na rynkach azjatyckich, ale także w Afryce, Ameryce Łacińskiej oraz stopniowo w Europie Środkowo‑Wschodniej, gdzie znalazł niszę wśród gospodarstw małych i średnich. Łączy on prostą konstrukcję, relatywnie niskie koszty zakupu i eksploatacji z wystarczającą mocą do większości typowych prac polowych, sadowniczych i komunalnych. Dla wielu użytkowników kluczowa jest jego **niezawodność**, nieskomplikowana budowa mechaniczna oraz łatwo dostępne części zamienne, które sprawiają, że Mahindra 255 DI jest ciekawą alternatywą dla starszych zachodnich traktorów używanych.

Historia powstania i rozwój modelu Mahindra 255 DI

Początki Mahindry jako producenta maszyn rolniczych sięgają połowy XX wieku, kiedy to firma rozpoczęła współpracę z amerykańskim koncernem International Harvester. Na bazie pozyskanych licencji i technologii stopniowo budowała własną linię ciągników przystosowanych do specyficznych warunków panujących na subkontynencie indyjskim – dużego rozdrobnienia gospodarstw, słabszej infrastruktury serwisowej i konieczności pracy w trudnym klimacie. W takich realiach szczególnie cenione były konstrukcje proste, odporne na przeciążenia i możliwe do naprawy w przydomowym warsztacie.

Mahindra 255 DI wpisuje się w tę filozofię. Został opracowany jako ciągnik o mocy w okolicach 25 KM, przeznaczony przede wszystkim dla mniejszych gospodarstw, w których ważna jest zwrotność i oszczędność paliwa. Litery DI w oznaczeniu modelu odnoszą się do technologii wtrysku paliwa typu Direct Injection (bezpośredni wtrysk do komory spalania), co pozwala na efektywniejsze wykorzystanie oleju napędowego i ograniczenie strat energii. Jest to rozwiązanie, które w segmencie prostych traktorów kompaktowych uchodzi za wyjątkowo korzystne, łączące umiarkowaną moc z dobrą ekonomiką pracy.

Seria 25X Mahindry, do której należy 255 DI, stopniowo ewoluowała – producent wprowadzał modyfikacje w układzie hydraulicznym, modernizował kabinę/stanowisko operatora oraz poprawiał ergonomię sterowania. W wielu krajach model ten funkcjonował równolegle w kilku wariantach wyposażenia, z różnymi typami ogumienia (rolne, przemysłowe, ogrodnicze) i zróżnicowanymi zestawami osłon oraz opcjonalnym zadaszeniem. Dzięki temu traktor można było dostosować do lokalnych wymogów, takich jak uprawa trzcin, warzyw, winorośli czy praca w gospodarstwach mlecznych.

Duża popularność Mahindry 255 DI w Indiach związana jest także z programami rządowymi wspierającymi mechanizację rolnictwa na terenach wiejskich. Relatywnie niska cena zakupu, możliwość kredytowania oraz szeroka sieć dealerów sprawiły, że tysiące rolników wybrały właśnie ten model jako pierwszy nowy traktor w gospodarstwie. Z czasem ciągnik trafił również na rynki eksportowe – najpierw do sąsiednich krajów (Nepal, Bangladesz, Sri Lanka), później do Afryki, a ostatecznie także do części krajów europejskich, gdzie jest oferowany jako prosty traktor pomocniczy do lekkich prac polowych i komunalnych.

Warto dodać, że Mahindra jako marka zdobywała w tym czasie liczne wyróżnienia za wielkość produkcji i sprzedaży ciągników, stając się jednym z największych producentów traktorów na świecie pod względem ilościowym. Model 255 DI, choć nie jest najbardziej zaawansowanym technologicznie przedstawicielem oferty, odgrywa ważną rolę w budowaniu wizerunku firmy jako dostawcy sprzętu dostępnego dla szerokiej grupy rolników, a nie tylko dla dużych, zmechanizowanych gospodarstw.

Budowa, cechy konstrukcyjne i dane techniczne Mahindra 255 DI

Silnik i układ napędowy

Serce Mahindry 255 DI stanowi dwucylindrowy lub – w niektórych wersjach – trzycyfrowy, rzędowy silnik wysokoprężny o pojemności roboczej w granicach 1,7–2,0 litra (konkretne wartości mogą się nieznacznie różnić w zależności od rynku i roku produkcji). Najważniejszą cechą tej jednostki jest bezpośredni wtrysk paliwa, który pozwala uzyskać przyzwoitą sprawność przy stosunkowo niewielkiej mocy maksymalnej, wynoszącej około 25 KM przy prędkości rzędu 2100–2300 obr./min. Nie jest to wartość imponująca w porównaniu z ciężkimi ciągnikami uprawowymi, ale w segmencie lekkich, prostych traktorów wystarcza do większości codziennych zadań.

Silnik Mahindry 255 DI zaprojektowany jest z myślą o pracy w warunkach ograniczonego serwisu. Konstrukcja opiera się na solidnym bloku żeliwnym, a kluczowe podzespoły są łatwo dostępne po otwarciu maski. Zastosowano klasyczny mechaniczny układ wtryskowy – bez skomplikowanej elektroniki, co stanowi dużą zaletę z punktu widzenia użytkowników, którzy cenią sobie możliwość samodzielnego wykonywania podstawowych napraw. Pompa wtryskowa, filtry paliwa oraz filtr powietrza są rozmieszczone w sposób ułatwiający regularną obsługę.

Układ przeniesienia napędu w Mahindrze 255 DI stanowi przeważnie skrzynia biegów o konfiguracji 8 do przodu i 2 do tyłu (8F+2R), z mechanicznym przełączaniem i klasycznym sprzęgłem jednotarczowym lub – w niektórych wersjach – dwutarczowym. Zastosowanie prostego, całkowicie mechanicznego przeniesienia napędu obniża koszty produkcji i serwisowania, a także zwiększa odporność na błędy obsługowe. Prędkość maksymalna ciągnika oscyluje zwykle w okolicach 25–30 km/h, co jest wartością wystarczającą do przejazdów między polami i do krótkich przejazdów drogowych z przyczepą.

Układ hydrauliczny i WOM

Kluczowym elementem każdego ciągnika jest wydajny i niezawodny układ hydrauliczny, pozwalający na współpracę z maszynami zawieszanymi i półzawieszanymi. W Mahindrze 255 DI zastosowano trójpunktowy układ zawieszenia narzędzi w standardzie kategorii I (czasem I/II), z udźwigiem na końcówkach w granicach 1000–1200 kg. Taka wartość jest zupełnie wystarczająca dla lżejszych pługów, bron talerzowych, kultywatorów, sadzarek czy opryskiwaczy polowych i sadowniczych. Ciągnik nie jest przeznaczony do pracy z najcięższymi maszynami uprawowymi, ale dobrze radzi sobie z typowym sprzętem wykorzystywanym w małych i średnich gospodarstwach.

Układ hydrauliczny Mahindry 255 DI jest sterowany mechanicznie, z dźwigniami umieszczonymi obok fotela operatora. Pozwala to na precyzyjne ustawianie pozycji narzędzia, a także – w zależności od wersji – korzystanie z regulacji siłowej i mieszanej. Zastosowano prostą pompę hydrauliczną o wydatku rzędu kilkunastu litrów na minutę, co pozwala na wystarczająco szybkie podnoszenie i opuszczanie narzędzi. W wielu ciągnikach tego typu opcjonalnie montowane są dodatkowe wyjścia hydrauliczne z tyłu, umożliwiające podłączenie przyczep z siłownikami lub prostych maszyn wymagających zasilania zewnętrznego.

Wał odbioru mocy (WOM) w Mahindrze 255 DI zazwyczaj oferuje jedną standardową prędkość – 540 obr./min, choć w części wersji dostępne są dwie prędkości (np. 540/1000). WOM jest napędzany mechanicznie, najczęściej niezależnie od skrzyni biegów, co pozwala na komfortową pracę z agregatami uprawowymi, kosiarkami, rozdrabniaczami czy pompami. Dla wielu rolników to właśnie współpraca z maszynami napędzanymi przez WOM – takimi jak rozdrabniacze zielonki, przetrząsacze czy rozrzutniki obornika – jest kluczową funkcją ciągnika tej klasy.

Podwozie, ogumienie i zwrotność

Mahindra 255 DI występuje najczęściej w konfiguracji z napędem na tylną oś (2WD), choć na niektórych rynkach oferowane są również warianty z napędem na cztery koła (4WD), szczególnie tam, gdzie warunki terenowe są trudniejsze lub gdzie traktor ma pracować w sadach o nierównym ukształtowaniu terenu. Wersja 2WD cieszy się jednak największą popularnością, ze względu na niższą cenę zakupu i prostszą budowę.

Rozstaw osi i niewielka masa własna ciągnika (zwykle w granicach 1500–1800 kg, zależnie od wyposażenia) zapewniają bardzo dobrą zwrotność, co jest ważne w małych zagrodach, na wąskich drogach polnych oraz w sadach. Minimalny promień skrętu pozwala na łatwe manewrowanie między drzewami, budynkami gospodarczymi czy maszynami ustawionymi na podwórzu. Ogumienie dobierane jest w zależności od zastosowania – typowe koła rolnicze o wąskich bieżnikach dobrze sprawdzają się na polu, natomiast szersze opony przemysłowe lub ogrodnicze są przydatne w zastosowaniach komunalnych.

Solidne, proste zawieszenie osi i ograniczona liczba elementów podatnych na uszkodzenia mechaniczne sprawiają, że Mahindra 255 DI dobrze znosi jazdę po nierównych drogach i pracy w zapylonym środowisku. Hamulce mechaniczne (często bębnowe) są łatwe w obsłudze i naprawie, a ręczny hamulec postojowy dodatkowo zabezpiecza traktor podczas postoju na pochyłościach.

Stanowisko operatora i ergonomia

W przeciwieństwie do nowoczesnych, ciężkich ciągników wyposażonych w rozbudowane kabiny klimatyzowane, Mahindra 255 DI najczęściej oferowana jest w konfiguracji z otwartym stanowiskiem operatora, z prostym pałąkiem ochronnym (ROPS) lub z lekkim zadaszeniem chroniącym przed słońcem. Taki układ jest tańszy, łatwiejszy do utrzymania i bardziej odpowiedni dla krajów o gorącym klimacie, gdzie naturalna wentylacja jest priorytetem.

Fotel operatora jest sprężynowany, z możliwością regulacji, choć nie można oczekiwać od niego komfortu znanego z większych, nowoczesnych traktorów. Zegary i wskaźniki są czytelne: typowo obejmują obrotomierz, wskaźnik poziomu paliwa, kontrolki ładowania i ciśnienia oleju oraz czasem licznik motogodzin. Dźwignie zmiany biegów umieszczone są w zasięgu ręki, podobnie jak sterowanie hydrauliką i WOM.

Ergonomia Mahindry 255 DI nie zachwyci kierowców przyzwyczajonych do komfortowych kabin, ale w swojej klasie jest praktyczna i funkcjonalna. Prosty układ sterowania, brak skomplikowanej elektroniki i możliwość szybkiego wsiadania oraz wysiadania z ciągnika stanowią realną zaletę w pracach, które wymagają częstego opuszczania miejsca operatora – na przykład przy zbiorze warzyw, załadunku skrzyń czy obsłudze maszyn towarzyszących.

Przykładowe dane techniczne (orientacyjne)

• Moc silnika: około 25 KM (18–19 kW)
• Typ silnika: wysokoprężny, 2-cylindrowy, z bezpośrednim wtryskiem (DI)
• Pojemność skokowa: ok. 1,7–2,0 l
• Prędkość obrotowa znamionowa: ok. 2100–2300 obr./min
• Skrzynia biegów: 8 biegów do przodu / 2 do tyłu (konfiguracja może się różnić)
• Układ napędowy: 2WD (opcjonalnie 4WD na wybranych rynkach)
• Udźwig tylnego TUZ: ok. 1000–1200 kg
• WOM: 540 obr./min (czasem 540/1000)
• Masa własna: ok. 1500–1800 kg
• Prędkość maksymalna: ok. 25–30 km/h

Podane parametry mają charakter orientacyjny – Mahindra 255 DI była oferowana w kilku wersjach, z różnymi detalami wyposażenia i niewielkimi różnicami w specyfikacji w zależności od kraju, norm emisji spalin czy wymagań lokalnych.

Zastosowanie, warunki pracy oraz praktyczne zalety i wady Mahindra 255 DI

Zastosowanie w rolnictwie i sadownictwie

Mahindra 255 DI jest typowym ciągnikiem pomocniczym dla gospodarstw małych i średnich oraz ciągnikiem podstawowym w najmniejszych gospodarstwach. Jego główne zastosowania obejmują:

• lekkie prace uprawowe – bronowanie, kultywatorowanie, obsługa niewielkich pługów obracalnych lub zagonowych,
• prace siewne – współpraca z siewnikami rzędowymi, sadzarkami do ziemniaków i warzyw,
• pielęgnację upraw – prace międzyrzędowe w warzywach, kukurydzy, bawełnie czy roślinach okopowych,
• pracę w sadach i winnicach – szczególnie w wariantach z węższym ogumieniem, przy opryskach, koszeniu międzyrzędzi i transporcie skrzyń z owocami,
• obsługę gospodarstw mlecznych i hodowlanych – transport pasz, słomy, obornika, praca z rozrzutnikami i mieszalnikami paszowymi o niewielkiej pojemności.

Co istotne, niewielkie wymiary ciągnika pozwalają na wjazd do budynków inwentarskich, wąskich przejazdów i na działki o ograniczonej przestrzeni manewrowej. W gospodarstwach, gdzie podstawowym ciągnikiem jest większy, cięższy model, Mahindra 255 DI często pełni rolę pełnoetatowego pomocnika – wykonując zadania, przy których duży ciągnik byłby nieporęczny lub nieekonomiczny.

Zastosowania komunalne i pozarolnicze

Oprócz klasycznych prac polowych, Mahindra 255 DI znajduje zastosowanie w wielu innych branżach. W zastosowaniach komunalnych ciągnik ten wykorzystywany jest m.in. do:

• koszenia poboczy dróg, parków i terenów zielonych przy użyciu kosiarek bijakowych lub rotacyjnych,
• odśnieżania dróg lokalnych i placów przy użyciu pługów śnieżnych lub szczotek,
• utrzymania boisk sportowych i terenów rekreacyjnych,
• prac porządkowych na terenach przemysłowych i magazynowych.

W wielu regionach świata Mahindra 255 DI jest także wykorzystywana przez firmy budowlane i usługowe do holowania lekkich przyczep, zasilania pomp i agregatów oraz jako niedrogi nośnik narzędzi roboczych. Prosta konstrukcja i dostępność części zamiennych sprawiają, że jest to atrakcyjna maszyna dla przedsiębiorców szukających taniego w utrzymaniu ciągnika wielozadaniowego.

Warunki pracy i przystosowanie do klimatu

Projektując Mahindrę 255 DI, producent brał pod uwagę specyficzne warunki pracy na subkontynencie indyjskim, gdzie temperatury często przekraczają 40°C, a kurz i pył są codziennością. Silnik wyposażono w wydajny układ chłodzenia z dużą chłodnicą i wentylatorem o sporych łopatach. Filtry powietrza o zwiększonej pojemności pyłowej oraz możliwość łatwego czyszczenia wkładów sprawiają, że ciągnik dobrze znosi pracę w zapylonym środowisku, np. podczas orki na suchych glebach czy przy zbiorze roślin okopowych.

Otwarta konstrukcja stanowiska operatora sprzyja naturalnemu chłodzeniu ciała w gorącym klimacie, choć w chłodniejszych regionach brak kabiny może być wadą. W praktyce wielu użytkowników decyduje się na montaż prostych, lokalnie wykonywanych kabin lub zadaszeń, co poprawia komfort i bezpieczeństwo pracy w niesprzyjających warunkach pogodowych.

Najważniejsze zalety Mahindra 255 DI

Mahindra 255 DI ma szereg cech, które przyczyniły się do jej popularności na wielu rynkach. Do najczęściej wymienianych zalet zalicza się:

• prosta konstrukcja mechaniczna – brak rozbudowanej elektroniki, klasyczne rozwiązania techniczne, łatwość samodzielnej diagnostyki i napraw,
• niska cena zakupu w stosunku do zachodnich odpowiedników o podobnej mocy,
• oszczędność paliwa dzięki silnikowi z bezpośrednim wtryskiem i stosunkowo niewielkiej pojemności skokowej,
• dobry stosunek masy do mocy, zapewniający zadowalającą trakcję przy lżejszych pracach,
• wysoka trwałość głównych podzespołów – wielu użytkowników podkreśla, że przy regularnej obsłudze ciągnik wytrzymuje tysiące motogodzin bez poważniejszych awarii,
• zwrotność i kompaktowe wymiary, przydatne w gospodarstwach o ograniczonej powierzchni,
• proste i tanie części zamienne, szeroko dostępne w krajach, gdzie Mahindra ma rozwiniętą sieć dystrybucji,
• wszechstronność – możliwość pracy zarówno w polu, jak i w sadzie, gospodarstwie zwierzęcym czy w zastosowaniach komunalnych.

Dla wielu rolników z krajów rozwijających się istotną zaletą jest także możliwość modyfikacji i adaptacji ciągnika do lokalnych warunków – montaż dodatkowych zbiorników, osłon, własnoręcznie wykonanych kabin czy zadaszeń, bez ryzyka zakłócenia pracy skomplikowanej elektroniki. Tego typu praktyczne rozwiązania są znacznie trudniejsze do wprowadzenia w nowoczesnych, wysoko zautomatyzowanych maszynach.

Wady i ograniczenia modelu

Mimo licznych zalet Mahindra 255 DI nie jest traktorem pozbawionym wad. Użytkownicy oraz specjaliści zwracają uwagę na kilka istotnych ograniczeń, które należy wziąć pod uwagę przed zakupem:

• ograniczona wydajność – moc około 25 KM nie pozwala na efektywną pracę z ciężkimi agregatami uprawowymi czy dużymi przyczepami; ciągnik sprawdza się głównie w lekkich i średnich pracach,
• brak komfortowej kabiny – w standardzie nie ma klimatyzacji, ogrzewania ani dźwiękoszczelnej kabiny; operator jest narażony na hałas, kurz i warunki atmosferyczne,
• proste zawieszenie i brak zaawansowanych systemów amortyzacji – dłuższa praca na nierównym terenie może być męcząca dla kierowcy,
• ograniczone wyposażenie standardowe – w porównaniu z europejskimi traktorami tej klasy, Mahindra 255 DI może mieć mniej rozbudowany panel sterowania, mniej gniazd hydraulicznych czy uproszczone oświetlenie,
• kwestie norm emisji spalin – starsze wersje mogą nie spełniać najnowszych europejskich standardów (Stage V), co komplikuje ich rejestrację lub ogranicza zastosowanie w niektórych krajach,
• hałas i wibracje – prosta konstrukcja silnika i brak rozbudowanych wygłuszeń powodują wyższy poziom hałasu niż w nowoczesnych traktorach,
• jakość wykończenia – w opinii części użytkowników jakość detali, takich jak plastiki, malowanie czy uszczelki, może być niższa niż w zachodnich odpowiednikach.

W praktyce jednak wiele z tych wad jest akceptowanych przez użytkowników ze względu na ogólną relację kosztów do oferowanej funkcjonalności. Dla rolników i przedsiębiorców, którzy poszukują niedrogiego, prostego w obsłudze i naprawie ciągnika, Mahindra 255 DI pozostaje atrakcyjną propozycją.

Eksploatacja, serwis i dostępność części

Eksploatacja Mahindry 255 DI opiera się na standardowych zasadach obsługi ciągników rolniczych – regularne wymiany oleju silnikowego i filtrów, kontrola układu chłodzenia, smarowanie punktów wskazanych w instrukcji, okresowe sprawdzanie ciśnienia w oponach oraz regulacja instalacji elektrycznej. Niewątpliwą zaletą jest możliwość przeprowadzenia większości podstawowych czynności serwisowych we własnym zakresie, dzięki czytelnej budowie i dobremu dostępowi do kluczowych podzespołów.

Sieć serwisowa Mahindry jest dobrze rozwinięta w Indiach i wielu krajach azjatyckich, a także w części państw Afryki i Ameryki Łacińskiej. W tych regionach dostępność części zamiennych jest bardzo dobra – zarówno oryginalnych, jak i tańszych zamienników. Na rynkach europejskich sytuacja bywa zróżnicowana – w niektórych krajach istnieją oficjalni dystrybutorzy i dobrze zaopatrzone magazyny części, w innych użytkownicy są zmuszeni do sprowadzania elementów bezpośrednio od producenta lub przez pośredników.

Dzięki prostej konstrukcji i niewielkiej liczbie skomplikowanych komponentów elektronicznych, koszty utrzymania Mahindry 255 DI w dobrym stanie są zazwyczaj niższe niż w przypadku nowoczesnych, technologicznie zaawansowanych ciągników. Nawet poważniejsze naprawy, takie jak remont silnika czy przekładni, mogą być relatywnie tanie, zwłaszcza w krajach o niskich kosztach robocizny.

Mahindra 255 DI w porównaniu z zachodnimi odpowiednikami

Porównując Mahindrę 255 DI z popularnymi w Europie Zachodniej i Ameryce Północnej ciągnikami o podobnej mocy, takimi jak kompaktowe modele John Deere, New Holland, Kubota czy Massey Ferguson, widać wyraźną różnicę w filozofii konstrukcji. Mahindra stawia na maksymalną prostotę, wytrzymałość i minimalne koszty zarówno produkcji, jak i eksploatacji. Z kolei zachodni producenci częściej oferują bogate wyposażenie, rozbudowaną elektronikę, lepszy komfort pracy i wyższy poziom bezpieczeństwa.

W praktyce oznacza to, że Mahindra 255 DI może być mniej atrakcyjna dla użytkowników przyzwyczajonych do wysokiego standardu kabiny, ergonomicznych foteli, klimatyzacji i rozbudowanych systemów wspomagania operatora. Natomiast w regionach, gdzie priorytetem jest niska cena zakupu, odporność na trudne warunki pracy i łatwość napraw, ciągnik ten wypada bardzo korzystnie. W wielu gospodarstwach rolnicy świadomie wybierają prostszy, ale sprawdzony technicznie model, zamiast bardziej zaawansowanej maszyny wymagającej specjalistycznego serwisu i drogich części.

Ciekawostki związane z Mahindra 255 DI

Mahindra 255 DI doczekała się wielu lokalnych modyfikacji i zastosowań, które wykraczają poza klasyczne zadania rolnicze. W niektórych regionach Indii ciągniki tego typu są przerabiane na niewielkie ciągniki drogowe, służące do transportu ludzi i towarów na krótkich dystansach. Wykorzystuje się je do przewozu materiałów budowlanych, sprzętu na place budowy, a nawet do mobilnych punktów sprzedaży na targowiskach.

Innym interesującym zjawiskiem są samodzielnie konstruowane przez rolników przyczepki i nadbudowy, które zmieniają Mahindrę 255 DI w wielofunkcyjne narzędzie pracy – od mobilnej myjki ciśnieniowej, poprzez polową studnię głębinową zasilaną pompa WOM, aż po mobilną platformę serwisową dla innych maszyn. Popularność ciągnika sprzyja powstawaniu lokalnych firm specjalizujących się w produkcji dedykowanych akcesoriów, takich jak belki opryskowe, przednie obciążniki, zadaszenia czy dodatkowe oświetlenie robocze.

Warto także wspomnieć, że Mahindra jako marka aktywnie angażuje się w promocję nowoczesnych metod uprawy i technik rolniczych, organizując pokazy polowe, szkolenia dla rolników i programy lojalnościowe. Mahindra 255 DI często pełni na tych wydarzeniach rolę modelu pokazowego – prostego, ale efektownego, łatwego do zrozumienia przez rolników rozpoczynających dopiero przygodę z mechanizacją.

Nie bez znaczenia jest również symboliczny wymiar posiadania nowego ciągnika w wielu regionach świata. Dla rolnika, który dotąd korzystał z narzędzi ręcznych, zaprzęgu zwierzęcego lub bardzo wysłużonego, używanego sprzętu, zakup takiego modelu jak Mahindra 255 DI jest często krokiem milowym w rozwoju gospodarstwa. Umożliwia zwiększenie areału upraw, redukcję nakładu pracy fizycznej i poprawę wydajności produkcji. W wielu relacjach rolników pojawia się stwierdzenie, że pierwszy nowy traktor – często właśnie tego typu – stanowi początek całej serii inwestycji w nowoczesne technologie rolnicze.

Takie historie pokazują, że Mahindra 255 DI to nie tylko prosty ciągnik kompaktowy, ale także narzędzie zmian społeczno‑gospodarczych w obszarach wiejskich. Choć z technicznego punktu widzenia może wydawać się konstrukcją skromną w porównaniu z nowoczesnymi maszynami z najwyższej półki, jego znaczenie w procesie mechanizacji rolnictwa w krajach rozwijających się jest nie do przecenienia. To właśnie dzięki takim modelom wielu rolników po raz pierwszy zyskuje dostęp do mechanicznej siły pociągowej, otwierając drogę do dalszego unowocześniania produkcji rolnej.